در دست یابی به یک نژاد اصیل، کنترل باروری ملکه در دست یابی به یک نژاد اصیل، کنترل باروری ملکه های زنبور عسل از اهیمت بالایی برخوردار می باشد. که این کنترل در حالت بسیار دقیق(مثلا تلقیح مصنوعی) ولی بدون برنامه ریزی منجر به بروز بیماریهای همخونی و کاهش کیفیت ژنتیکی خواهد شد. بهترین روش عملی برای تست کیفیت و چگونگی باروری ملکه ها، کنترل سطح تخمگذاری آنان می باشد. ما می توانیم نهایتا باروی خویشاوندی نزدیک تا ۱۵٪ را در زنبورستان هایمان بدون بروز مشکلی مدیریت نمایم. در تصاویر پایین میتوانید بیشتر این موضوع را مورد برسی قرار دهید:

سطح تخمگذاری بسیار کامل ملکه کارنیکا

تصویر بالا نشانگر یک سطح تخمگذاری بسیار کامل و تقریبا” بدون حجره خالی است. که این علامت یک باروری عالی و بدن بروز مشکلات بیماریهای همخونی می باشد.

این تصویر با این سطح عاری از شفیره زنبوران کارگر، حکایت از ۲۵٪.باروری نزدیک خویشاوندی را دارا می باشد. که در این صورت باید حتما” برای جلوگیری از بروز مشکلات دیگر باروری خویشاوندی ، راه حل مناسبی یافت.( برای مثال استفاده از لاینهای دیگر یک نژاد در تولید زنبوران نر یا ملکه) حداقل پتانسیل اسپرمی یک ایستگاه تلقیح مصنوعی باید ازچهار کلنی متفاوت پدری تشکیل شده باشد.

تصویر بالا، نشانگر۵۰٪.بیماری همخونی می باشد. که اصولا یک چنین کلنی بسیار ضعیف مانده و از بین خواهد رفت.با استفاده از یک شابلن که ۱۰۰ حجره زنبور کارگر را در خود جای دهد، می توانید در صد سلولهای خالی سطح شان را محاسبه نمایید